बालबगैंचा

कविता : बाबा

सेतोमसी
आषाढ ३, २०८३ बुधवार

अ +
अ
अ -

बाबा, तिमी मेरो फराकिलो आकाश हौ
तिमी नै मेरो निश्चल आखाँका सपना उडाउछौं ।
आउन दिएनौ आखाँमा आशु कहिल्यै
सिकायौ दया र माया गर्न सबैलाई जहिल्यै ।।

देखायौँ संसार आफ्नो काधँमा राखेर
सधैं चाह्यौ अघि बढौं हामी सही कदम चालेर ।
आउन दिएनौ बाधाबिपन कहिल्यै
समस्याको समाधान शान्तिसँग गर्न सिकायौँ जहिल्यै ।।

सधैं चाह्यौ हामी तिमीभन्दा अघि बढौ भनेर
दियौ सबै सुख हामीलाई दुःख आफ्नो भागमा राखेर ।
चिनायौं सही र गलत न्यायको तराजुमा तोलेर
चिनायौं संसारको वास्तविकता आँखाको पट्टी खोलेर ।।

आइपरे आफुमा लड्न सिकायौं
आफुमात्र होइन सबैलाई सँगै लिएरअघि बढ्न सिकायौँ ।
अनन्त: माया दिइ, आखाँमा राख्यौं जहिल्यै
सायद तिम्रो यो ऋण तिर्न सक्दैिन, म कहिल्यै ।।

बाचा म दिन्छु मान राख्नेछु तिम्रो
भुक्न दिन्न त्यो शिर तिम्रो ।।

* सुनामी गैरे
कक्षा : ८, ग्रीनप्लान्ट आवासीय मावि, देवदह ।