साहित्य

लघुकथा : लुते नेता

मित्र 'उराठी' गाैतम
फाल्गुण ३, २०८२ आइतवार

अ +
अ
अ -

'हैन हाै,के विधि कनाकाे हाे ?'
उपभोक्ता समितिकाे बैठक चलिरहेको थियोे । त्यसैबखत मकैकाे खाेयाले हात रगड्दै गरेको देखेपछि पल्टन्ने काकाले दाेर्जेलाई आँखा तर्दै साेधे ।
'खै के पाे भयो ? हिँजाेदेखि बिछट्टै चिलाकाे चिलाई छ ।' दाेर्जेले अनभिज्ञता मिश्रित जवाफ फर्काायाे ।
'झुसिलाे पाे लाग्यो कि ? या त जङ्गल गाकाे बेला काउसाे सल्क्याे हाेला ?' मङ्गली बाेजुले आशङ्का जताइन् ।
'हैन, अलिअलि त मलाई पनि चिलाउँदै पाे छ त ।' फूर्वाले हात कन्याउँदै बाेल्याे ।

समूहमा अरु युवाहरुले पनि एक एक गर्दै हात चिलाउने समस्या उजागर गरे ।

'के साह्रो हाे, सबैलाई चिलाउने राेग आकाे ? कतै देउता रिसाकाे त हैन् ?' बाेजु अलि भयभीत बनिन् ।
बाेजुकाे भनाइले सबै त्रसित देखिए । केहीबेर माैनता छायो ।
'ह्या ! के काे देउता रिसाउँथे ? अस्ति तिमेर्काे नेता आकाे हैन ? खुबै हात मिलाउँदै हिड्या थियौ त ।' पल्टन्ने काकाले मुख खाेले ।
'नेताजी आर के भाे त ?' युवाहरु एकमुख भए ।
'त्यही नेताले गाउँगाउँ डुलेर लुताे ल्याएकाे हुन सक्छ । तिमेर्ले हाैसिदै हात मिलायाै । सबलाई लुताे सल्कायाे ।'
गाेर्खा राइफलको अनुभवी पल्टन्ने काकाले ठाेकुवा गरे ।