सरकार बनेको ५० दिन पुग्न लागेको छ । मन्त्री परिषदले पुर्णता पाएको छैन। गठबन्धनका दल छलफल गरिरहेका छ्न र अब चाहिँ पुर्णता दिन्छु भन्न थालेका छन। उनिहरुले यो सरकारलाइ पुर्णता दिदा नदिदै प्रश्न उठ्न थालेको छ - गठबन्धनको आयु कति लामो हुनेछ ? यो गठबन्धनले कस्तो काम गर्ने छ ? 

सरकार गठनमा भएको ढिलाइ हेर्दा गठबन्धनका दलहरु पनि आराममा र प्रधानमन्त्री स्वयम् पनि बडा आरामको अवस्थामा भएको टिप्पणीहरु भइरहेका छन । तर यो अवस्थालाई चिर्ने कसरी ? उनिहरु अहिले जसरी सुस्त गतिमा  छलफल गरिरहेका छ्न, यहि गतिमा जाने हो भने अघिल्लो सरकार र यो सरकारको बीचमा भिन्नता के ? अनि नेकपा एमाले बिभाजित भएर बनेका दुई दल बिच देखिने आरोप प्रत्यारोपण, वादविवाद, तिक्तता र आक्षेपहरुलाइ हेर्ने हो भने  नेपालको राजनितीक अवस्था  सङ्ग्लिने जस्तो देखिएको छैन ।

यसको कारणले संक्रमण निम्त्याउने र फेरि पनि उहि खालको बिग्रहमा लैजाने  हो कि भन्ने संकेतहरु देखा परेका छन । दल बिभाजन उसै पनि राम्रो हैन, स्वस्थकर हैन । लोकतन्त्रको लागि यो निकै अरूचिकर विषय हो । तर वातावरण यस्तो बन्दै छ कि ठुला स्थापित दलहरु बिभाजनमा गइरहेका छ्न, नया दलहरु गठन भइरहेका छन र नेपालमा फेरि दलहरुको बाढि आएको छ। 

तर भएकै दलहरु पनि बिभाजनको यो बाटोमा हिँडिरहदा खेरी नेपालका राजनीतिक पार्टीहरुले यतिबेला सम्म के सिके ?  ७ दशक लामो नेपालको राजनीतिक आन्दोलन छ र दलहरुको लामो अभ्यास छ । यसबाट उनिहरु कति परिपक्व भए र अहिले पनि परिपक्व न भए कहिले हुने त ? भन्ने धेरै प्रश्नहरु  तेर्सिएका छन ।  गठबन्धन बनिरहेको छ तर काम गरेको छैन, दलहरू बिभाजित भएका छ्न र लोकतान्त्र संकटमा पर्ने हो कि भन्ने संकेतहरु देखिएका छ्न।

राजनीतिक दलहरुले यो महत्त्वपूर्ण समयलाइ सदुपयोग गर्दै जनताको पक्षमा काम गर्ने छन र छोटो समयमा भएपनी सरकारको अस्तित्व रहेको संकेत दिनेछ्न भन्ने आश गरिएको थियो । तर त्यस्तो भइरहेको छैन  । अघिल्लो सरकार र यो सरकारमा भिन्नता यति मात्रै छ कि, अघिल्लो सरकार बोलेर थाकेको थिएन र यो सरकार नबोली नबोली मत्रै बसिरहेको छ । काम उसले पनि गरेको थिएन, काम यस्ले पनि गरिरहेको छैन । 

लेखक : धिरज जीसी, देवदह